Skroetbalg – Geen Toeval

Ik hou van punk, maar als tekstschrijver hou ik ook van taal. En voor dialect heb ik een speciaal plekje in mijn hart. Wat mij betreft is het Brabants dialect het allermooiste dialect van de hele wereld, maar plat Drents komt echt vlak daarna. De heren van Skroetbalg (Drents voor opschepper) combineren deze twee liefdes: ze maken punkrock in het Drents. En hoe!

Op hun nieuwste album ‘Geen Toeval’ brengen die gezellige herrieschoppers imposant geproduceerde meezingers met teksten over het herkenbare, maar soms barre bestaan als Nederlandstalige punkrocker. Van kiespijn tot hipsterbier, en van Action-prullaria tot een weekje op de bank pitten omdat je moeder de vrouw over de zeik hebt geholpen. De oplettende lezer heeft het vast al door: deze tweede langspeler van de Drenten gaat over de kern van ons bestaan.

Frontman Sander briest in ‘Altied Kwaod’ dat-ie zich opwindt over complexe dilemma’s als slechte wifi of een vergeten zonnebril. Maar echt, bezoek eens een Skroetbalg-show en kijk hem in de ogen. De vriendelijke, ietwat guitige blik die je terugkrijgt van deze knuffelbeer bewijst dat het allemaal wel meevalt. Ruwe bolster, Drentse pit.

Misschien is dat wel het leimotiv van Skroetbalg: neem het leven niet te serieus en zorg dat je je ondertussen een beetje vermaakt. En als je echt álles goed doet, net zoals mijn nieuwe favoriete Nederlandse band dat doet, dan kan de toekomst voor deze manskerels alleen maar groots zijn.

Mijn voorlopige favoriet is ‘Belinda Groen’, over de mentholvariant van het vermaarde sigarettenmerk. Muzikaal wat mij betreft een combinatie-hommage aan het Noorse Turbonegro en The Nomads uit Zweden. Die verslavend lekkere Stooges-piano maakt deze ietwat vreemde eend in de bijt echt helemaal af. Eem luustern dus!

Deze knaller van vaderlandse bodem koop je bij Suburban. Er zijn cd’s en Snot Gruun of Ziel Zwart vinyl. Zal ook wel geen toeval zijn.